Kernconcepten
Als deze vier ontwerpen klikken, is elk protocol en scenario dat volgt eenvoudig:
- Het drie-entiteiten-model: hoe groep / omgeving / verzoek zich verhouden
- Pre-URL-ontwerp van de omgeving: waarom verzoeken alleen relatieve paden opslaan
- De assemblagepijplijn van het verzenden: hoe één Verzenden configuratie omzet in een echt verzoek
- Het variabelensysteem: waar
{{variable}}vandaan komt, en de drie variabelenlagen
Het drie-entiteiten-model
Waarom wordt de omgeving aan de groep gekoppeld en niet aan elk verzoek? Een groep vertegenwoordigt meestal 'alle API's van één module onder één implementatiedoel'. Koppelen op groepsniveau betekent dat het wisselen van omgeving de hele groep in één keer verplaatst — geen losse aanpassingen per verzoek. Als één verzoek een andere omgeving nodig heeft, zet het gewoon in een groep die aan die omgeving is gekoppeld.
Pre-URL-ontwerp van de omgeving
Dit is het belangrijkste — en meest misverstaan — ontwerp.
Verzoeken slaan relatieve paden op; omgevingen slaan basisadressen op
In traditionele tools slaat elk verzoek een volledige URL op (https://api.example.com/v1/users), dus wisselen naar een testomgeving betekent domeinen massaal vervangen. Deze tool draait het om:
De scheme bepaalt protocol en TLS (belangrijk!)
Pre-URLs worden per protocol opgeslagen, maar welk protocol een invoer daadwerkelijk bedient, wordt bepaald door de scheme aan het begin van de URL. De scheme drukt zowel 'welk protocol' als 'versleuteld of niet (TLS)' uit:
| Protocol | Plat schema | Versleuteld schema |
|---|---|---|
| HTTP | http:// | https:// |
| WebSocket | ws:// | wss:// |
| TCP | tcp:// | tcps:// |
| UDP | udp:// | — |
| gRPC | grpc:// | grpcs:// |
| MQTT | mqtt:// | mqtts:// |
⚠️ Veelgemaakte fout: een WebSocket-basisadres moet geschreven worden als
ws:///wss://. Typ jehttps://, dan wordt het als HTTP behandeld en faalt het WebSocket-verzoek wegens gebrek aan een basisadres. Houd de protocolregel en de scheme consistent.
De assemblagepijplijn van het verzenden
Op 'Verzenden' tikken vuurt niet direct een socket af. De pijplijn assembleert 'verzoek + de omgeving van de groep + variabelen' stap voor stap tot een echt verzoek, en voegt vóór en na de netwerkoproep een actieketen in:
Kernpunten:
- Actieketens draaien alleen als 'scripts uitvoeren' aanstaat. Op Verzenden tikken in de app voert ze standaard uit; geautomatiseerde / MCP-verzendingen moeten dit expliciet aanzetten. Met scripts uit gebeurt token-injectie vóór verzending of versleuteling gewoonweg niet — precies waarom de negatieve controle 'geen token → 401' in recipes zich zo gedraagt.
- Scripts vóór verzending herschrijven het verzoek dat op het punt staat te vertrekken; scripts na het antwoord herschrijven het antwoord dat je terugkreeg. Beide kunnen runtime-variabelen lezen en schrijven.
Het variabelensysteem
Er zijn drie soorten 'variabelen' met verschillende reikwijdte. Ze door elkaar halen is de meest voorkomende beginnersval.
Wat kan {{name}} werkelijk oplossen?
| Waar geschreven | Omgevingsvariabelen | Runtime-variabelen | Typisch gebruik |
|---|---|---|---|
{{name}} (in URL / params / headers / body) | ✅ | ❌ | Verwijzen naar omgevingsconfiguratie, dynamisch vullen |
| Variabelen lezen in scripts | ✅ | ✅ | Logintokens tussen verzoeken doorgeven, enz. |
Ezelsbrug:
{{}}ziet alleen 'configuratie-type' variabelen; scripts kunnen alle drie de lagen lezen. Runtime-variabelen zijn het 'runtime-witbord' — alleen scripts kunnen erop krabbelen, en{{}}kijkt er nooit.
Waarom kan {{authToken}} de bij het inloggen opgeslagen token niet lezen? Omdat het loginscript die in de runtime-laag opslaat, die {{}} niet parseert. De juiste aanpak is een script vóór verzending dat de token leest en de header injecteert (zie recipes, scenario 1).
Dynamische variabelen {{$xxx}}
Binnen {{}} zit ook een set ingebouwde dynamische variabelen, die bij elke evaluatie opnieuw wordt gegenereerd en direct bruikbaar is in URL / params / headers / body:
| Variabele | Genereert |
|---|---|
{{$timestamp}} / {{$timestampMs}} | Unix-timestamp in seconden / milliseconden |
{{$isoTimestamp}} | ISO8601 UTC |
{{$uuid}} / {{$guid}} | UUID v4 |
{{$randomInt}} / {{$randomInt min,max}} | Willekeurig geheel getal (standaard 0..1000) |
{{$randomBoolean}} {{$randomFullName}} {{$randomEmail}} {{$randomPhoneNumber}} {{$randomIpv4}} {{$randomIpv6}} {{$randomUrl}} {{$randomColor}} {{$randomHexadecimal}} {{$randomAlphaNumeric}} {{$randomCity}} {{$randomCountry}} {{$randomDateRecent}} {{$randomPrice}} {{$randomWord}} {{$randomLorem}} {{$randomCompanyName}} enz. | Diverse willekeurige voorbeelddata |
Voorbeeld: GET /echo?ts={{$timestamp}}&u={{$uuid}} — in de praktijk vervangt elke verzending ts/u door verse echte waarden.
Samenvatting
- Verzoeken slaan padfragmenten op; omgevingen leveren per protocol basisadressen via Pre-URLs; de scheme bepaalt protocol + TLS.
- Verzenden is een assemblagepijplijn: URL samenvoegen → interpoleren → transportinstellingen → keten vóór verzending → netwerk → keten na het antwoord.
- Variabelen komen in drie lagen:
{{}}leest configuratievariabelen, scripts lezen alle drie; geef tokens door met scripts, niet met{{}}.
Volgende: scripting →