Klassieke scenario-recepten
Combineer concepts en scripting tot praktische workflows. Elk scenario geeft: doel → stroom → scripts die je direct in de UI kunt plakken → verwacht resultaat. Alle scriptlogica is end-to-end geverifieerd in de echte app.
- Scenario 1: inloggen voor de token, automatisch toevoegen voor de hele groep
- Scenario 2: de body van het verzoek versleutelen met AES, het antwoord ontsleutelen (keten met meerdere scripts)
- Scenario 3: extractie · asserties · dynamische variabelen · ondertekening
- Scenario 4: gedeelde logica hergebruiken met bibliotheekscripts en
require()
De voorbeelden gebruiken de lokale testserver (
/oauth2/token,/protected,/echo,/json, enz.). Vervang ze door je eigen paden en Pre-URL's zodra je je eigen API's aanspreekt.
Scenario 1: inloggen voor de token, automatisch toevoegen voor de hele groep
Doel: de login-API aanroepen, de token opslaan en elk volgende verzoek de token automatisch laten bijvoegen — zonder handmatig kopiëren.
Verzoek A — login (het script na het antwoord slaat de token op)
POST /oauth2/token, form-body: grant_type=password&username=qruser&password=qrpass&client_id=qr-client&client_secret=qr-secret
Voeg één script-stap toe aan de keten na het antwoord:
async function onResponse(context, url, response) {
var j = response.body.parseJSON();
if (j && j.access_token) {
sdk.env.set('authToken', j.access_token); // store on the runtime blackboard
sdk.env.set('tokenType', j.token_type || 'Bearer');
}
return response;
}
Verzoek B — de token bijvoegen (hetzelfde script kun je kopiëren naar elke geautoriseerde API)
GET /protected, voeg één script-stap toe aan de keten vóór verzending:
async function onRequest(context, url, request) {
var tok = sdk.env.get('authToken'); // take from the blackboard
var ty = sdk.env.get('tokenType') || 'Bearer';
if (tok) { request.headers.set('Authorization', ty + ' ' + tok); }
return request;
}
Verwacht resultaat
| Actie | Resultaat |
|---|---|
| Verstuur eerst A (login) | 200, het antwoord bevat access_token, de token is opgeslagen |
| Verstuur daarna B (bijvoegen) | 200, antwoord {authorized:true, ...} |
| Schakel scripts uit en verstuur B opnieuw | 401 (de keten vóór verzending draait niet → er wordt geen token geïnjecteerd — het bewijs dat het script de token bijvoegt) |
Belangrijk: A en B moeten in dezelfde groep zitten die aan dezelfde omgeving is gekoppeld (runtime-variabelen zijn per omgeving afgebakend), en padfragmenten worden aangevuld door de Pre-URL van de omgeving.
Scenario 2: de body van het verzoek versleutelen met AES, het antwoord ontsleutelen (keten met meerdere scripts)
Doel: de body vóór verzending met AES versleutelen (op de draad komt alleen ciphertext aan), het antwoord na aankomst ontsleutelen; demonstreert ook het ketenen van meerdere scripts en het delen van gegevens tussen ze.
Waarom kun je dit opsplitsen in meerdere scripts? Scripts in dezelfde keten delen
globalThis: script ① bergt de sleutels/plaintext op, scripts ②③ halen ze er weer uit. Elk script blijft één doel dienen en kan onafhankelijk worden in- of uitgeschakeld.
Keten vóór verzending
Script ① (maakt context en sleutels aan):
async function onRequest(context, url, request) {
globalThis.__traceId = $uuid.v4();
globalThis.__aesKey = '0123456789abcdef'; // 16 bytes → AES-128
globalThis.__aesIv = 'abcdef0123456789';
globalThis.__plain = request.body.parseText();
request.headers.set('X-Trace-Id', globalThis.__traceId);
return request;
}
Script ② (versleutelt de body):
async function onRequest(context, url, request) {
var cipher = $crypto.encryptAES(globalThis.__plain, globalThis.__aesKey, globalThis.__aesIv);
request.body = cipher; // only ciphertext on the wire
request.headers.set('X-Encrypt', 'AES-128-CBC');
return request;
}
(Optioneel) script ③ voegt de logica voor het bijvoegen van de token uit Scenario 1 toe.
Keten na het antwoord (ontsleutelen + het antwoord herschrijven)
async function onResponse(context, url, response) {
var j = response.body.parseJSON();
var cipher = j && j.body && j.body.utf8; // /echo echoes the request body in body.utf8
var recovered = cipher ? $crypto.decryptAES(cipher, globalThis.__aesKey, globalThis.__aesIv) : '';
var obj = null; try { obj = JSON.parse(recovered); } catch (e) {}
response.body = JSON.stringify({
traceId: globalThis.__traceId, decrypted: recovered,
roundtripOk: recovered === globalThis.__plain, jsonValid: !!obj,
});
return response;
}
Verzoek-body (vóór versleuteling): {"order":123,"note":"secret-payload","amount":99.5}
Verwacht resultaat
Na het verzenden krijg je:
{"traceId":"...","decrypted":"{\"order\":123,\"note\":\"secret-payload\",\"amount\":99.5}","roundtripOk":true,"jsonValid":true}
roundtripOk:true: het ontsleutelde resultaat komt byte voor byte overeen met de oorspronkelijke plaintext- De herschreven antwoord-body is zichtbaar in het resultaat (bewijs dat het herschrijven na het antwoord werkelijk effect heeft)
⚠️
$crypto-argumenten zijn positionele strings; bij een fout geeft het alleen een string terug die begint metError:— er wordt geen exceptie gegooid en het script breekt niet af (geverifieerd: slechte ciphertext →Invalid ciphertext, verkeerde key/iv →CryptoKit error). Chinese / niet-ASCII plaintext kan correct worden versleuteld én ontsleuteld (de oude bewering dat 'niet-ASCII afbreekt' is weerlegd). Als je een ontsleuteld resultaat in een HTTP-header wilt schrijven, zorg er dan voor dat de waarde ASCII is (headervalue's wijzen niet-ASCII af, anders wordt eenTypeErrorgegooid); zet UTF-8-inhoud liever in de body of de query-parameters.
Scenario 3: extractie · asserties · dynamische variabelen · ondertekening
Een reeks lichtgewicht automatiseringen — de meeste vereisen helemaal geen JavaScript en gebruiken declaratieve extractie-/assertie-stappen.
3.1 Een antwoordveld doorgeven aan het volgende verzoek (extractie)
- Voeg een extractie-stap toe aan de keten na het antwoord van verzoek A: variabele
author, bronresponse body JSON, expressie$.slideshow.author. - Voeg een script-stap toe aan de keten vóór verzending van verzoek B:
var v=sdk.env.get('author'); if(v){ request.headers.set('X-Extracted', v); } return request;
Geverifieerd: het /echo-antwoord van verzoek B bevat een X-Extracted-header die overeenkomt met de author-waarde uit het antwoord van verzoek A.
3.2 Asserties
Voeg assertie-stappen toe aan de keten na het antwoord: statuscode = 200, $.slideshow.title exists. De resultaten worden één voor één opgesomd (geslaagd/gefaald, verwacht versus werkelijk).
3.3 Dynamische variabelen
Schrijf ze direct in params / headers / URL:
GET /echo?ts={{$timestamp}}&r={{$randomInt}}&u={{$uuid}}
Geverifieerd: bij elke verzending komt ts terug als de huidige tijdstempel, r als een ander willekeurig geheel getal en u als een geldige UUID. Volledige lijst: concepts, dynamische variabelen.
3.4 Ondertekening (MD5, standaard en interoperabel)
Veel open API's ondertekenen met MD5(param concatenation + secret). Gebruik de geverifieerd-standaard $hash.md5:
async function onRequest(context, url, request) {
var appId = sdk.env.get('appId');
var secret = sdk.env.get('appSecret'); // keep secrets in environment variables
var ts = String(Math.floor(Date.now() / 1000));
var sign = $hash.md5(appId + ts + secret); // concatenation order per your backend's convention
request.queries.set('appId', appId);
request.queries.set('ts', ts);
request.queries.set('sign', sign);
return request;
}
Geverifieerd: $hash.md5('abc') = 900150983cd24fb0d6963f7d28e17f72, in overeenstemming met de backend.
✅ De native
$hmac($hmac.sha256(message, key)enz.) is vector voor vector geverifieerd als overeenkomend met de standaard RFC HMAC (let op de argumentvolgorde: eerst de data, dan de key) en kan worden gebruikt voor ondertekening naar buiten; ook de$hash-familie is standaard. Alleen$jwtdegradeert object-payloads naar[object Object](maak eerst een string metJSON.stringify, of onderteken op de server).
Scenario 4: gedeelde logica hergebruiken met bibliotheekscripts en require()
Doel: 'token injecteren', 'uniforme ondertekening' en 'logging' extraheren tot herbruikbare eenheden — op veel plaatsen verwijzen, op één plaats onderhouden.
Twee manieren om te hergebruiken:
- Bibliotheekscript-stap: een compleet script met zijn eigen
onRequest/onResponse— voeg het als stap toe en het draait in volgorde, metglobalThisgedeeld met de andere stappen. require(): bewaar pure functies in een scriptbibliotheek metmodule.exportsen laad ze vanuit elk script — ideaal voor ondertekeningshulpjes, codecs en andere gedeelde hulpmiddelen:
// script library "sign-lib" (no entry function needed)
function sign(method, path, body, secret) {
return $hmac.sha256(method + path + body, secret);
}
module.exports = { sign };
// any request script
async function onRequest(context, url, request) {
const { sign } = require('@libs/sign-lib');
request.headers.set('X-Sign', sign('POST', request.path, request.body.parseText(), sdk.env.get('appSecret')));
return request;
}
Gebruik Require-instructie kopiëren in de bibliotheekbeheerder voor de vorm met de stabiele identificator. Ingebouwde bibliotheken (@libs/base64, @libs/hex) zijn overal beschikbaar zonder installatie. Volledige werking: scripting, Scriptbibliotheken laden met require().
Spiekbriefje voor scenario's
| Ik wil… | Welke stappen |
|---|---|
| Na de login automatisch de token bijvoegen op elke API | Het script na het antwoord slaat op + het script vóór verzending leest en injecteert de header |
| De verzoek-body versleutelen / het antwoord ontsleutelen | Vóór verzending $crypto.encryptAES + na het antwoord decryptAES |
| Een antwoordveld doorgeven aan het volgende verzoek | Extractie-stap + script dat de variabele leest |
| Statuscodes / velden valideren | Assertie-stap |
| Bij elke verzending willekeurige waarden / tijdstempels genereren | Dynamische variabelen zoals {{$uuid}} |
| Een open API ondertekenen | $hash.md5(...) (standaard) |
| Dezelfde logica op veel plaatsen hergebruiken | Bibliotheekscript, of require('@libs/<key>') met een scriptbibliotheek |