Ana içeriğe geç

Klasik senaryo tarifleri

concepts ve scripting'i gerçek dünya iş akışlarında birleştirin. Her senaryo şunları verir: hedef → akış → doğrudan UI'ya yapıştırılabilir script'ler → beklenen sonuç. Tüm script mantığı gerçek uygulamada uçtan uca doğrulandı.

Örnekler yerel test sunucusunu kullanır (/oauth2/token, /protected, /echo, /json vb.). Kendi API'lerinizi gösterirken kendi yollarınızı ve Pre-URL'lerinizi yazın.


Senaryo 1: token için login, tüm grup için otomatik ekleme​

Hedef: login API'sini çağırın, token'ı saklayın ve her sonraki isteğin onu otomatik eklemesini sağlayın — elle kopyalama yok.

İstek A — login (yanıt sonrası script token'ı saklar)​

POST /oauth2/token, form gövdesi: grant_type=password&username=qruser&password=qrpass&client_id=qr-client&client_secret=qr-secret

Yanıt sonrası zincire bir script adımı ekleyin:

async function onResponse(context, url, response) {
var j = response.body.parseJSON();
if (j && j.access_token) {
sdk.env.set('authToken', j.access_token); // store on the runtime blackboard
sdk.env.set('tokenType', j.token_type || 'Bearer');
}
return response;
}

İstek B — token'ı ekle (aynı script her yetkili API'ye kopyalanabilir)​

GET /protected, gönderim öncesi zincire bir script adımı ekleyin:

async function onRequest(context, url, request) {
var tok = sdk.env.get('authToken'); // take from the blackboard
var ty = sdk.env.get('tokenType') || 'Bearer';
if (tok) { request.headers.set('Authorization', ty + ' ' + tok); }
return request;
}

Beklenen sonuç​

EylemSonuç
Önce A'yı gönderin (login)200, yanıt access_token içerir, token saklandı
Sonra B'yi gönderin (ekle)200, yanıt {authorized:true, ...}
Script'leri kapatıp B'yi tekrar gönderin401 (gönderim öncesi zincir çalışmaz → token enjekte edilmez — ekleyenin script olduğu kanıtlanır)

Önemli: A ve B aynı ortama bağlı aynı grupta olmalıdır (çalışma zamanı değişkenleri ortam başına kapsamlanır), yol parçaları ortam Pre-URL'si tarafından tamamlanır.


Senaryo 2: Gövdeyi AES ile şifreleyin, yanıtı çözün (çoklu script zinciri)​

Hedef: göndermeden önce gövdeyi AES ile şifreleyin (tel üzerinde yalnızca şifreli metin), yanıt geldiğinde çözün; senaryo ayrıca birden çok script'i zincirleme ve aralarında veri paylaşımını gösterir.

Neden birden çok script'e bölünebilir? Aynı zincirdeki script'ler globalThis paylaşır: script ① anahtarları/düz metni stoklar, script'ler ②③ onları alır. Her script tek amaçlı kalır ve bağımsız açılıp kapatılabilir.

Gönderim öncesi zincir​

Script ① (bağlam ve anahtarları hazırla):

async function onRequest(context, url, request) {
globalThis.__traceId = $uuid.v4();
globalThis.__aesKey = '0123456789abcdef'; // 16 bytes → AES-128
globalThis.__aesIv = 'abcdef0123456789';
globalThis.__plain = request.body.parseText();
request.headers.set('X-Trace-Id', globalThis.__traceId);
return request;
}

Script ② (gövdeyi şifrele):

async function onRequest(context, url, request) {
var cipher = $crypto.encryptAES(globalThis.__plain, globalThis.__aesKey, globalThis.__aesIv);
request.body = cipher; // only ciphertext on the wire
request.headers.set('X-Encrypt', 'AES-128-CBC');
return request;
}

(İsteğe bağlı) script ③ Senaryo 1'deki token-ekleme mantığını ekler.

Yanıt sonrası zincir (çözme + yanıtı yeniden yazma)​

async function onResponse(context, url, response) {
var j = response.body.parseJSON();
var cipher = j && j.body && j.body.utf8; // /echo echoes the request body in body.utf8
var recovered = cipher ? $crypto.decryptAES(cipher, globalThis.__aesKey, globalThis.__aesIv) : '';
var obj = null; try { obj = JSON.parse(recovered); } catch (e) {}
response.body = JSON.stringify({
traceId: globalThis.__traceId, decrypted: recovered,
roundtripOk: recovered === globalThis.__plain, jsonValid: !!obj,
});
return response;
}

İstek gövdesi (şifrelemeden önce): {"order":123,"note":"secret-payload","amount":99.5}

Beklenen sonuç​

Gönderdikten sonra şunu alırsınız:

{"traceId":"...","decrypted":"{\"order\":123,\"note\":\"secret-payload\",\"amount\":99.5}","roundtripOk":true,"jsonValid":true}
  • roundtripOk:true: çözülen sonuç orijinal düz metinle bayt bayt eşleşir
  • Yeniden yazılan yanıt gövdesi sonuçta görünür (yanıt sonrası yeniden yazmanın işe yaradığının kanıtı)

⚠️ $crypto argümanları konumsal dizelerdir; başarısızlıkta yalnızca Error: ile başlayan bir dize döndürür — fırlatmaz ve durdurmaz (doğrulandı: bozuk ciphertext → Invalid ciphertext, yanlış key/iv → CryptoKit error). Çince ve ASCII dışı düz metin doğru şekilde şifrelenir ve çözülür ("ASCII dışı durdurur" eski iddiası çürütüldü). Çözülen bir sonucu HTTP başlığına yazmanız gerekiyorsa, değerin ASCII olduğundan emin olun (başlık değerleri ASCII dışını reddeder, aksi hâlde TypeError fırlatılır); UTF-8 içeriği body'ye ya da sorgu parametrelerine koyun.


Senaryo 3: ayıklama · assertion · dinamik değişkenler · imzalama​

Hafif otomasyonlar seti — çoğu hiç JS gerektirmez, bildirimsel ayıklama / assertion adımlarını kullanır.

3.1 Bir yanıt alanını sonraki isteğe aktarma (ayıklama)​

  • İstek A'nın yanıt sonrası zincirine bir ayıklama adımı ekleyin: değişken author, kaynak response body JSON, ifade $.slideshow.author.
  • İstek B'nin gönderim öncesi zincirine bir script adımı ekleyin: var v=sdk.env.get('author'); if(v){ request.headers.set('X-Extracted', v); } return request;

Doğrulandı: istek B'nin /echo'su, istek A'nın yanıtındaki yazarla eşleşen bir X-Extracted başlığı yankılar.

3.2 Assertion'lar​

Yanıt sonrası zincire assertion adımları ekleyin: durum kodu = 200, $.slideshow.title exists. Sonuçlar tek tek listelenir (geçti/kaldı, beklenen vs gerçek).

3.3 Dinamik değişkenler​

Doğrudan params / headers / URL içine yazın:

GET /echo?ts={{$timestamp}}&r={{$randomInt}}&u={{$uuid}}

Doğrulandı: her gönderimde ts geçerli zaman damgasını, r farklı bir rastgele tam sayıyı, u geçerli bir UUID'yi yankılar. Tam liste: concepts, dinamik değişkenler.

3.4 İmzalama (MD5, standart ve birlikte çalışabilir)​

Birçok açık API MD5(param concatenation + secret) ile imzalar. Doğrulanmış standart $hash.md5'i kullanın:

async function onRequest(context, url, request) {
var appId = sdk.env.get('appId');
var secret = sdk.env.get('appSecret'); // keep secrets in environment variables
var ts = String(Math.floor(Date.now() / 1000));
var sign = $hash.md5(appId + ts + secret); // concatenation order per your backend's convention
request.queries.set('appId', appId);
request.queries.set('ts', ts);
request.queries.set('sign', sign);
return request;
}

Doğrulandı: $hash.md5('abc') = 900150983cd24fb0d6963f7d28e17f72, backend ile eşleşiyor.

✅ Yerel $hmac ($hmac.sha256(message, key) vb.), standart RFC HMAC ile vektör vektör doğrulandı (argüman sırasına dikkat: önce veri, sonra anahtar) ve harici imzalama için kullanılabilir; $hash ailesi de standarttır. Yalnızca $jwt, nesne payload'ları [object Object]'a indirger (önce JSON.stringify ile serileştirin ya da sunucuda imzalayın).


Senaryo 4: ortak mantığı kütüphane script'leri ve require() ile yeniden kullanma​

Hedef: "token enjekte etme", "birleşik imzalama" ve "logging"i yeniden kullanılabilir birimlere ayırın — birçok yerde referans verin, tek yerde bakım yapın.

Yeniden kullanmanın iki yolu:

  • Kütüphane script'i adımı: kendi onRequest/onResponse'una sahip tam bir script — adım olarak ekleyin, sırayla çalışır ve diğer adımlarla globalThis paylaşır.
  • require(): saf fonksiyonları module.exports ile bir script kütüphanesine kaydedin, sonra herhangi bir script'ten yükleyin — imza yardımcıları, kodekler ve diğer paylaşılan yardımcı araçlar için en iyisi:
// script library "sign-lib" (no entry function needed)
function sign(method, path, body, secret) {
return $hmac.sha256(method + path + body, secret);
}
module.exports = { sign };
// any request script
async function onRequest(context, url, request) {
const { sign } = require('@libs/sign-lib');
request.headers.set('X-Sign', sign('POST', request.path, request.body.parseText(), sdk.env.get('appSecret')));
return request;
}

Kütüphane yöneticisindeki Copy require statement ile stabil tanımlayıcı biçimini alın. Yerleşik kütüphaneler (@libs/base64, @libs/hex) hiçbir kurulum olmadan her yerde kullanılabilir. Tam mekanik: scripting, Script kütüphanelerini require() ile yükleme.


Senaryo Kopy Kâğıdı​

İstiyorum ki…Hangi adımlar
Login sonrası her API'de token'ı otomatik eklemekYanıt sonrası script saklar + gönderim öncesi script okur ve başlığı enjekte eder
İstek gövdesini şifrelemek / yanıtı çözmekGönderim öncesi $crypto.encryptAES + yanıt sonrası decryptAES
Bir yanıt alanını sonraki isteğe aktarmakAyıklama adımı + değişkeni okuyan script
Durum kodlarını / alanları doğrulamakAssertion adımı
Her gönderimde rastgele değerler / zaman damgaları üretmek{{$uuid}} gibi dinamik değişkenler
Açık bir API'yi imzalamak$hash.md5(...) (standart)
Aynı mantığı birçok yerde kullanmakKütüphane script'i ya da require('@libs/<key>') ile script kütüphanesi